|
b3tüL
Ziyaretçi
|
 |
|
|
Harvard Üniversitesi'nin mezunlar derneğinin NewYork'ta bir şubesi
varmış. Yüzlerce eski mezun öğlenleri gelip orada yemek yermiş.
Günlerden bir gün Harvard Üniversitesi rektörü NewYork'a işi
düştüğünde
oraya yemek yemeye gelmiş. Tabii ki tanınmıyor.Kapıdan girmiş ve
vestiyerdeki yaşlı zenciye şapkasını, paltosunu ve şemsiyesini
uzatmış.
Saygılı vestiyer memuru yaşlı zenci şapka, şemsiye vepaltoyu
almış,
bembeyaz dişlerini gösteren bir selam ve gülücük sarkıtarak,
eşyaları
kabul etmiş, ama hiçbir fiş,bilet makbuz vermemiş.Rektör
şaşırmış ama
bir şey dememiş. Nasıl olsa çıkarken bana yanlış giysileri
verirler diye
düşünmüş, o zaman da zaten buranın müdürü benim ile beraber
dışarıya
gelecek olduğu için, onu ikaz ederim ve fiş sistemini başlatırlar
yaklaşımına girmiş.
Gerçekten de mezunlar derneğinin müdürü onun yanına gelmiş,
beraber
yemek yemişler, yemekten sonra da müdür rektörü kapıya kadar
çıkartmış,
kapıda vestiyere gelmişler, rektör yaşlı zencininönüne dikilip,
malzemelerini istemiş, zenci gene müthiş dişlerini gösteren
gülücüğünü
saçarak vestiyerin arkasına geçmiş ve doğru şapka,doğru palto ve
doğru
şemsiyeyi getirerek rektörün eline tutuşturmuş. Tabiirektör fena
halde
bozulmuş. Çünkü doğru malzeme kendisine geriverilince itiraz
senaryosu
çalışmıyor, nutuk atılamıyor, müdür ikaz edilemiyor.Duruma
bozulan
rektör gene de kurcalamaya çalışmış.
- Bu şapka, şemsiye ve paltonun benim olduğunu nereden biliyorsunuz?
diye sorarak hırçınlanmış. Zenci gene dişlerini ve saygılı
selamını
sarkıtarak;
- Bunların size ait olup olmadığını bilmiyorum efendim! demiş.
İşte şimdi yakaladım! diye aşka gelen rektör derhal saldırmış:
O zaman
bunları neden bana verdiniz? Zenci bir kere daha gülücük ve diş
dolu
selamını saygı ile vererek yinelemiş
- Çünkü onları bana siz vermiştiniz!
Diploma, apolet, unvan, uzmanlık falan filan hiçbiri önemli değil.
Hayatta başarı için gerekli olan basit ve sağlam bir mantıktır.
|
