Gazi, çiftliğinde dolaşıp hava alırken oldukça yaşlı bir kadına
>>>>rasladı.
>>>> >Atatürk attan inerek bu ihiyar kadının yanına sokuldu.
>>>> >
>>>> >- Merhaba nine.
>>>> >
>>>> >Kadın Ata'nın yüzüne bakarak hafif bir sesle;
>>>> >
>>>> >- Merhaba dedi.
>>>> >
>>>> >- Nereden gelip nereye gidiyorsun?
>>>> >
>>>> >Kadın şöyle bir duralayıp,
>>>> >
>>>> >- Neden sordun ki, dedi. Buraların sabısı mısın? Yoksa bekçisi
>>>>mi?
>>>> >
>>>> >Paşa gülümsedi.
>>>> >
>>>> >- Ne sahibiyim ne de bekçisiyim nine. Bu topraklar Türk
>>>>milletinin
>>>>malıdır.
>>>> >Buranın bekçisi de Türk milletinin kendisidir. Şimdi nereden
>>>>gelip >nereye
>>>> >gittiğini söyleyecek misin? Kadın başını salladı.
>>>> >
>>>> >- Tabii söyleyeceğim, ben Sincan'ın köylerindenim bey, otun güç
>>>>bittiği,
>>>> >atın geç yetişdiği kavruk köylerinden birindeyim. Bizim mıhtar
>>>>bana >bilet
>>>> >aldı trene bindirdi, kodum Angara'ya geldim.
>>>> >
>>>> >- Muhtar niçin Ankara'ya gönderdi seni?
>>>> >
>>>> >- Gazi Paşamızı görmem için. Başını pek ağrıttım da... Benim
>>>>iki oğlum
>>>> >gavur harbinde şehit düştü. Memleketi gavurdan kurtaran kişiyi
>>>>bir kez
>>>> >görmeden ölmeyeyim diye hep dua ettim durdum. Rüyalarıma girdi
>>>>Gazi >Paşa.
>>>> >Bende gün demeyip mıhtara anlatınca, o da bana bilet alıverip
>>>>saldı
>>>> >Angaraya, giceleyin geldimdi. Yolu neyi de bilemediğimden işte
>>>>ağşamdan
>>>> >belli böyle kendimi ordan oraya vurup duruyom bey.
>>>> >
>>>> >- Senin Gazi Paşa'dan başka bir isteğin var mı? Kadını birden
>>>>yüzü
>>>> >sertleşti.
>>>> >
>>>> >- Tövbe de bey, tövbe de! Daha ne isteyebilirim ki... O bizim
>>>>vatanımızı
>>>> >gurtardı. Bizi düşmanın elinden kurtardı.
>>>> >şehitlerimizin mezarlarını onlara çiğnetmedi daha ne
>>>>isteyebilirim >ondan?
>>>> >Onun sayesinde şimdi istediğimiz gibi yaşıyoruz. Şunun bunun
>>>>gavur
>>>>dölünün
>>>> >köpeği olmaktan onun sayesinde kurtulmadık mı? Buralara bir
>>>>defa yüzünü
>>>> >görmek, ona sağol paşam! Demek için düştüm. Onu görmeden
>>>>ölürsem >gözlerim
>>>> >açık gidecek. Sen efendi bir adama benziyon, bana bir yardım
>>>>ediver de
>>>>Gazi
>>>> >Paşayı bulacağım yeri deyiver. Atatürk'ün gözleri dolu dolu
>>>>olmuştu, çok
>>>> >duygulandığı her halinden belliydi.
>>>> >
>>>> >Bana dönerek,
>>>> >
>>>> >- Görüyorsun ya Gökçen, işte bu bizim insanımızdır... Benim
>>>>köylüm, >benim
>>>> >vefalı Türk anamdır bu.
>>>> >
>>>> >Attan indim. Yaşlı kadının elini tuttum anacığım dedim, sen
>>>>gökte
>>>>aradığını
>>>> >yerde buldun, rüyalarını süsleyen, seni buralara kadar koşturan
>>>>Gazi >Paşa
>>>> >yani Atatürk işte karşında duruyor.
>>>> >
>>>> >Köylü kadın bu sözleri duyunca şaşkına döndü. Elindeki değneği
>>>>yere
>>>> >fırlatıp, Atatürk'ün ellerine sarıldı. Görülecek bir manzaraydı
>>>>bu. >İkisi
>>>> >de ağlıyordu. İki Türk insanı biri kurtarıcı, biri kurtarılan,
>>>>ana oğul
>>>> >gibi sarmaş dolaş ağlıyorlardı. Yaşlı kadın belki on defa öptü
>>>>atanın
>>>> >ellerini. Ata da onun ellerini öptü. Sonra heybesinden küçük
>>>>bir paket
>>>> >çıkarttı. Daha doğrusu beze sarılmış bir köy peyniri. Bunu
>>>>Atatürk'e
>>>> >uzattı;
>>>> >
>>>> >- Tek ineğimim sütünden kendi ellerimle yaptım Gazi Paşa, bunu
>>>>sana
>>>>hediye
>>>> >getirdim. Seversen gene yapıp getiririm. Paşa hemen orada bezi
>>>>açıp
>>>>peyniri
>>>> >yedi. Çok beğendiğini söyledi. Sonra birlikte köşke kadar
>>>>gittik.
>>>> >
>>>> >Oradakilere şu emri verdi;
>>>> >
>>>> >"Bu anamızı alın burada iki gün konuk edin. Sonra köyüne
>>>>gotürün.
>>>>Giderken
>>>> >de kendisine üç inek verin benim armağanım olsun."
>>>> >
>>>> >ALINTIDIR

gerçektende duygu yüklü -bu milletle her zorlugun üstesinden geliriz evvelallah

gerçektende duygu yüklü -bu milletle her zorlugun üstesinden geliriz evvelallah