Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazırlanan bir bebek varmış. Bir gün Allah’a sormuş;
     "Allahım, beni yarın dünyaya göndereceğini söylediler. Fakat ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım?"
     "Tüm meleklerin arasında senin için bir tanesini seçtim, O seni bekliyor olacak ve seni koruyacak. Meleğin sana her gün ninniler söyleyecek ve gülümseyecek. Böylece sen onun sevgisini hissedecek ve mutlu olacaksın."
     "Peki, insanlar bana bir şey söylediklerinde, dillerini bilmeden, söylediklerini nasıl anlayacağım?"
     "Meleğin sana dünyada duyabileceğin en tatlı ve en güzel sözcükleri söyleyecek. Sana konuşmayı, dikkatle ve sevgi ile öğretecek."
     "Peki, ben seninle konuşmak istersem ne yapacağım?"
     "Meleğin sana ellerini açarak bana dua etmeyi de öğretecek."
"Dünyada kötüler olduğunu da duydum. Beni onlardan kim koruyacak?"
     "Meleğin seni kendi hayatı pahasına da olsa koruyacak."
     "Fakat, ben seni bir daha göremeyeceğim için çok üzgünüm."
     "Meleğin sana sürekli benden söz edecek ve bana ulaşmanın yolunu öğretecek."
     O sırada cennette bir sessizlik olur ve dünyanın sesleri cennete kadar ulaşır. Bebek gitmek üzere olduğunu anlar ve son bir soru sorar;
     "Şimdi gitmek üzere isem, benim Meleğimin adı ne?"
     "Meleğinin adının önemi yok yavrum. Sen onu, ANNE diye çağıracaksın."

ellerine sağlık gerçekten doqru bir söz pylşm için tşkler