hep "tatlı kızım " derdin, kıyamazdın öpmeye. bak ne haldeyim anne perişanım anne... böyle mi olacaktı kızın değil mi?
o yıkılmaz dediğin kızın küçücük bir sevdada yıkıldı anne. sen sakın ağlama.. onun için ölmedim ben...
bu hayatta kalmak zor ya anne ona dayanamadım...
kızma anne bana ben her istediğinde yanıbaşındayım.
ben gururumu kaybettim yıkık göçük bir sevda masalında...
"çok sevdim seni" dedi.sonra ardına bile bakmadan dalgasını geçti gitti.
baktığım her yüzde o vardı.
içtiğim sigarada aldığım nefeste bile o vardı anne. o olmadan hiçbirşey yoktu. o yoksa bomboştu hayatım...
yenildim...
vazgeçtim...
"tek bir amacım bile yok niye yazıyorum ki " dedim kendi kendime...
aşklar satılıktı bu şehirde, güzel olan kazanıyordu...
ama ben kaybettim anne
"benim içi güzel kızım" derdin ya bu şehirde o yaramıyor anne
içi güzel insan değil, üstü başı güzel olan yüzü güzel olan kazanıyordu...
ama ben kaybettim...
ben sensiz uçamadım kanadımı kırdılar...
beni binbir parçaya gömdüler.
içimdeki beni ben bile tanıyamadım...
yanlış birşey yapmadım anne... sadece yanlış insanı sevmişim. bedelini ağır ödedim. çok özledim seni anne anlamadım ben bu dünyayı...
geri kalan gururumu da çoktan aldılar.
herşeyi öğrendim anne;sensiz uçamazmışım...!!

sen benim kolum kanadımmışşın..
Dayanamadım anne böyle dalga geçer gibi bırakıp gitmesine...
Dilerim ki hep mutlu olsun ama o mutlulukta bile YOK OLSUN...
Başkasına değil, kendine bedduam... kendi etti kendinden bulsun...