İZMİR'LİNİN GÖZLERİ
Yere baktım göğe baktım
Biraz gerçek biraz hayâl kattım
Seni mısra – mısra yarattım
İzmir’ linin gözleri.

İzmir’linin gözleri deyi – deyi
Dolaştım Mecnûn gibi Türkiye’ yi.

Nereye baksam seni görürüm
Nereye gitsem seni bulurum
Kerem ettin Mecnûn ettin beni
İzmir’ linin gözleri.

İstanbul’ da Van’ da yoktur
Sarayda, Sultanda yoktur
Göz yüklü kervanda yoktur
İzmir’ linin gözleri.

Edirne’ de Konya’ da Harput’ ta
Bir uçtan bir uca her hudutta
Ünlenir şehir – şehir tüm yurtta
İzmir’ linin gözleri.

Bugün burada yarın orada
Karada denizde ve havada
Karadenizde hamsi tavada
İzmir’linin gözleri.

Rüzgar ile gezdim seni
Mısra – mısra dizdim seni
Dağa – taşa yazdım seni
İzmir’linin gözleri.

İzmir Kadifekale’ den bakar
Konak’ ta serin – serin imbat kokar
Karşıyaka’ da nice canlar yakar
İzmir’linin gözleri.

Denizli’ de uyanır horoz sesinde
Dinlenir yıkanır Pamukkale’ sinde
Türkü olur Özay GÖNLÜM’ ün sesinde
İzmir’linin gözleri.

Silifke oyunu gibi kıvrak
Meram Bağları’ nda yaprak – yaprak
Konya türkülerinde şen – şakrak
İzmir’linin gözleri.

Toroslarda yaylaya çıkar
Tarsus Şelâlesi’ nden akar
Mersin Kızkalesi’ nden bakar
İzmir’linin gözleri.

Ağrı Dağı’ nın buzlarında erir
Tortum Şelalesi’ nden çağlar gelir
Sarıkamış’ ın çamlarında yükselir
İzmir’linin gözleri.

Bolu’ nun Abant’ ında dillenir
Yalova Çınarcık’ ta dinlenir
Bursa’da şeftali diye yenir
İzmir’linin gözleri.

Tekirdağ’ da şarap olur ünlenir
Çanakkale’ de rüzgâr – rüzgâr söylenir
Gelibolu’ da sardalye diye yenir
İzmir’linin gözleri.

İstanbul’ da martılarla dolaşır
İner denize balıklarla söyleşir
Çamlıca’ da sevdiğiyle eyleşir
İzmir’linin gözleri.

İzmir’linin gözleri deyi - deyi
Dolaştım Mecnûn gibi Türkiye’ yi.

Özkan Gönlüm