Gerçeğin olmadığı hayallerimiz eriyor.

Hayatı muhtelif yerlerinden yakalamaya çalıştıkça ben,sevdiklerimin beni kanatmasına gözyummaktan yorulmuş bu koca adamın yüreği.. ha geldi ha gelecek diyerek beklemektende seveceğini..
hafif gitar eşliğinde şarkılarısevmiş en çok..
ve yine en çok sevdiklerine yazılar yazmayıda..
özlemedim desemde isyanımı sıkıştırmaktan başka birşeye yaramıyor kelimeler..

kalemimi kırmak, kendimi asmaktan farksız..
yalnızlığımın içinde uyandım sanırım bugünede..
yüzümden o yalancı gülümsemeyi silemedim..
ama yapmak zorundayım.. bunu becerebilmeliyim..
sana sorular sormak istemiyorum.. belkide cevaplarından korktugumdan..
yada sana sarılamk ıstemıyorum bırkez bırkez bırkez daha.. kokun hıc cıkmıcakmıs gıbı tenımden..
üzgünüm.. ama seni sevemem..
seni benim gibi bir hale getiremem..
yalın, esksiz cümlelerime katamam seni..
braz daha bu şekilde devam edersem zatne artık yok olacağım..
sen iyisi mi o zmana kdar benden uzak dur..
kalma yanıbaşımda geceleri..
bana yüzünü gösterme..
yalanlarını saklamayı bırak..
hernerdeysen ben oraya ait değilim..
her insan yalnızdır tamam.. evet.. ama benimkisi bir başka..
sevsem.. bir becerebilsem..
umutsuzluğuma isimler vermekten pişmanlık duymasam..
sana saatlerimi kurmayı bırakabilsem..
kapıların eşiklerinde gölgem ve ben seni beklemekten vazgeçebilsek..
herzaman kaybedenlerden olmayı nasıl becerebiliyorsak, bu kezde kazanan biz olsak..
seni alsak gitsek uzaklara..
biraz yavaşlatabilsek zamanı..
olmaz..
yapamam..
seni sevemem anlamıyor musun?
içinde seninde bulunduğun düşler göremem..
seni sev ve hep yanımda ol diyemem..
seni çok seviyorum diyemem..
yüzüne baktığımda gözlerinin içinde kendimi ya göremezsem?..
adil değil.. farkındayım.. sende beni haketmemiştin..
sen ise senin kanına işlemiştim zamanla..
ama seni sevemem..
sana bağlanamam.. yapamam..
benim yollarım ışıksız, ıssız..
senide kaybedemem oralarda..
içime hapsedemem..
sert duramam senin karşında gözlerimi karartamam..
seni sevemem..
sana ağlar öremem aramızda bunca engel varken..
seni taşıyamam yada benimle kozamda sonunu hazırlamanı bekleyemem..
sana baştan söylemeliyim belkide herşeyi.. tüm bunları..
seni kırmadan, ben yine yorulmadan söylemeliyim bunları..
geçer misin sence?
sana hissettiklerimi itebilir miyim bir hışımla..
savurabilirmiyim seni bir sonbahar yaprağı gibi..
kilitlenmiş güncelerimi çıkardım bugün attığım kutulardan..
beyhude okudum.. okudumm..
okudukça akacak damla kalmadı gözlerimden..
ben en çok seni beklemeyi seviyorum sanırım..
beklemeyi ve gelmeyeceğini yada aslında varolmadığını bilmeyi..
evinde,sokağında,caddende,iş yerinde,dostlarınla,ve belkide sevgilinlesin..
komik..
gecesi soğuk, yeri çorak bir yerdesin belkide..
.
.
bilmiyorum.. bilmek istemiyorum..
bir şarkıda söylemişti entel bir kızın teki.. hayran kalmıştım benliğine,sesine,ruhuna.. sözlerine ruhunu katan, ay ile sevişemk isteyen bir hatundu..
bana derdi ki; ”gerçeğin olmadığı hayallerimiz eriyor..” Ağlayan