Konuya nereden başlasam bilmiyorum ama mesela siyah ve beyaz birbirine ne kadar zıtsa aşkla mantık da o kadar zıttır.Aşk kişinin davranışlarını kalbine göre ayarlamasıdır.Zaten kalbi de bir kişiye odaklı olduğu için kişi normalde davrandığı gibi davranmaktansa sürekli aşkını memnun etmek için uğraşır.Bunun için delice şeyler yaptığı da olur.
Aşk insanı aptallaştırdığı aşkın olmayışı da kişinin aşk aleyhinde düşünmesine yol açar.Kişi sevgiden yoksun olduğu için mantıklı düşünmeye başlar ve aşkın saçma bir şey olduğuna inanır.Fakat bu ileriye giderse bu kişi herkesten nefret etmeye başlar ve sonunda karamsar bir havaya bürünür.Aşkı alay konusu eder...
|
