SMF Hacks
|
||
| bence şimdi sen de herkes gibisin bence şimdi sen de herkes gibisin gözlerim gözünde aşkı seçmiyor onlardan kalbime sevda geçmiyor ben yordum ruhumu biraz da sen yor çünkü bence şimdi herkes gibisin yolunu beklerken daha dün gece kaçıyorum bugün senden gizlice kalbime baktım da işte iyice anladım ki sen de herkes gibisin büsbütün unuttum seni eminim maziye karıştı şimdi yeminim kalbimde senin için yok bile kinim bence sen de şimdi herkes gibisin nazım hikmet ran... değişir yönü rüzgarın solar ansızın yapraklar; şaşırır yolunu denizde gemi boşuna bir liman arar; gülüşü bir yabancının çalmıştır senden sevdiğini; içinde biriken zehir sadece kendini öldürecektir; ölümdür yaşanan tek başına, aşk iki kişiliktir. bir anı bile kalmamıştır geceler boyu sevişmelerden; binlerce yıl uzaklardadır binlerce kez dokunduğun ten; yazabileceğin şiirler çoktan yazılıp bitmiştir; ölümdür yaşanan tek başına, aşk iki kişiliktir. avutamaz olur artık seni, sevdiğin şarkılar; boşanır keder zincirlerinden sular tersin tersin akar; bir hançer gibi çeksen de sevgini onu ancak öldürmeye yarar: uçarı kuşu sevdanın alıp başını gitmiştir; ölümdür yaşanan tek başına, aşk iki kişiliktir. yitik bir ezgisin sadece, tüketilmiş ve düşmüş gözden; düşlerinde bir çocuk hıçkırır gece camlara sürtünürken; çünkü hiçbir kelebek tek başına yaşamaz sevdasını, severken hiç bir böcek hiç bir kuş yalnız değildir; ölümdür yaşanan tek başına, aşk iki kişiliktir. ataol behramoğlu insan ya hayrandır sana ya düşman ya hiç yokmuş gibi unutulursun yada bir dakika bile çıkmazsın akıldan nazım hikmet nar gibi köğüren sobanın kollarında, daha duymamıştım bir insan yenilgisi olduğunu soğuğun eskiden içim üşümezdi ağustosta misafirliğe giderdi ölenler, beklerdim herşey inandığım bir gülüş kadar sıcaktı güneş kızgın kızgın eşinirken önceleri, damarlarıma kutuplar yürümezdi çığlıklar bileklerimi kesmezdi kanımla yazmazdım duvarlara veda mektubumu ... önceleri unutmak ölmekten daha uzak değildi önceleri, kararan bir kent akşamına sokak lambaları gibi serpilmezdim yalnız kalmazdım sokak lambaları gibi sesime tellerin feryadı göçmemişti daha önceleri, çocuktum... aydın öztürk alıntılar |
||