|
||
| Gözlerin fakir yüreğime en büyük bağış, korkumu cesarete çeviren gözlerin. en ağır ceza kimi zaman, yavru kedi gibi çıkarılmayı beklediğim. her kirpiğin ayrı bir diyar, her gün ne büyük hazla gezdiğim. yumunca işlemez zaman taki açılana dek bakıp ta öylece kendimi bulduğum gözlerin. siyah demem haşa hakaret, öyle bir alaca karanlık kaybolduğum. ne istediğini anlatır gözlerin, ve ben bilirim, susarım, dinlerim. bir liman geriye dönmeyecek gemileri barındıran. umut dolu lakin acımasız gözlerin. asi, cüretkar, kaşlarının altından meydan okuyan, hafiften kıstığında yakan, yıkan, asla yolculuk nereye diye sormadığım gözlerin. ruhunda sürmesi, demir attığım, bana kör diyenler kör, diye bağıran gözlerin. yelda püsküllü |
||